1 Então a congregação inteira levantou
a sua voz e gritou, e o povo chorou por toda aquela noite.
2 Os filhos de Israel murmuraram contra
Moisés e Arão, e toda a congregação lhes disse:
3 Antes tivéssemos morrido na terra do
Egito! Ou tivéssemos, antes, morrido neste deserto! E por que o Senhor nos traz
a esta terra, para entrarmos em guerra? Nossas mulheres e nossos filhos serão
por presa. Agora, então, é melhor que voltemos para o Egito.
4 E disseram uns aos outros: Vamos
eleger um governante e voltar para o Egito.
5 Moisés e Arão caíram sobre seus
rostos, perante toda a congregação dos filhos de Israel.
6 Porém Josué, filho de Num, e Calebe,
filho de Jefoné, do número dos que espiaram a terra, rasgaram as suas vestes;
7 e falaram a toda a congregação dos
filhos de Israel, dizendo: A terra que pesquisamos é, realmente, muito boa.
8 Se o Senhor nos tem escolhido, ele
nos fará entrar nessa terra e no-la dará, uma terra que mana leite e mel.
1 καὶ ἀναλαβοῦσα πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἔδωκεν
φωνήν καὶ ἔκλαιεν ὁ λαὸς ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην [BI]
2 καὶ διεγόγγυζον ἐπὶ μωυσῆν καὶ ααρων πάντες
οἱ υἱοὶ ισραηλ καὶ εἶπαν πρὸς αὐτοὺς πᾶσα ἡ συναγωγή ὄφελον ἀπεθάνομεν ἐν γῇ αἰγύπτῳ
ἢ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ εἰ ἀπεθάνομεν
[BI]
3 καὶ ἵνα τί κύριος εἰσάγει ἡμᾶς εἰς τὴν
γῆν ταύτην πεσεῖν ἐν πολέμῳ αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ τὰ παιδία ἔσονται εἰς διαρπαγήν
νῦν οὖν βέλτιον ἡμῖν ἐστιν ἀποστραφῆναι εἰς αἴγυπτον [BI]
4 καὶ εἶπαν ἕτερος τῷ ἑτέρῳ δῶμεν ἀρχηγὸν
καὶ ἀποστρέψωμεν εἰς αἴγυπτον [BI]
5 καὶ ἔπεσεν μωυσῆς καὶ ααρων ἐπὶ πρόσωπον
ἐναντίον πάσης συναγωγῆς υἱῶν ισραηλ
6 ἰησοῦς δὲ ὁ τοῦ ναυη καὶ χαλεβ ὁ τοῦ
ιεφοννη τῶν κατασκεψαμένων τὴν γῆν διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν [BI]
7 καὶ εἶπαν πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν
ισραηλ λέγοντες ἡ γῆ ἣν κατεσκεψάμεθα αὐτήν ἀγαθή ἐστιν σφόδρα σφόδρα [BI]
8 εἰ αἱρετίζει ἡμᾶς κύριος εἰσάξει ἡμᾶς εἰς
τὴν γῆν ταύτην καὶ δώσει αὐτὴν ἡμῖν γῆ ἥτις ἐστὶν ῥέουσα γάλα καὶ μέλι [BI]
9 ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ κυρίου μὴ ἀποστάται γίνεσθε
ὑμεῖς δὲ μὴ φοβηθῆτε τὸν λαὸν τῆς γῆς ὅτι κατάβρωμα ἡμῖν ἐστιν ἀφέστηκεν γὰρ ὁ
καιρὸς ἀπ' αὐτῶν ὁ δὲ κύριος ἐν ἡμῖν μὴ φοβηθῆτε αὐτούς [BI]
10 καὶ εἶπεν πᾶσα ἡ συναγωγὴ καταλιθοβολῆσαι
αὐτοὺς ἐν λίθοις καὶ ἡ δόξα κυρίου ὤφθη ἐν νεφέλῃ ἐπὶ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν
πᾶσι τοῖς υἱοῖς ισραηλ
11 καὶ εἶπεν κύριος πρὸς μωυσῆν ἕως τίνος
παροξύνει με ὁ λαὸς οὗτος καὶ ἕως τίνος οὐ πιστεύουσίν μοι ἐν πᾶσιν τοῖς σημείοις
οἷς ἐποίησα ἐν αὐτοῖς [BI]
12 πατάξω αὐτοὺς θανάτῳ καὶ ἀπολῶ αὐτοὺς
καὶ ποιήσω σὲ καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου εἰς ἔθνος μέγα καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο [BI]
13 καὶ εἶπεν μωυσῆς πρὸς κύριον καὶ ἀκούσεται
αἴγυπτος ὅτι ἀνήγαγες τῇ ἰσχύι σου τὸν λαὸν τοῦτον ἐξ αὐτῶν [BI]
14 ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς
γῆς ταύτης ἀκηκόασιν ὅτι σὺ εἶ κύριος ἐν τῷ λαῷ τούτῳ ὅστις ὀφθαλμοῖς κατ' ὀφθαλμοὺς
ὀπτάζῃ κύριε καὶ ἡ νεφέλη σου ἐφέστηκεν ἐπ' αὐτῶν καὶ ἐν στύλῳ νεφέλης σὺ πορεύῃ
πρότερος αὐτῶν τὴν ἡμέραν καὶ ἐν στύλῳ πυρὸς τὴν νύκτα [BI]
15 καὶ ἐκτρίψεις τὸν λαὸν τοῦτον ὡσεὶ ἄνθρωπον
ἕνα καὶ ἐροῦσιν τὰ ἔθνη ὅσοι ἀκηκόασιν τὸ ὄνομά σου λέγοντες [BI]
16 παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι κύριον εἰσαγαγεῖν τὸν
λαὸν τοῦτον εἰς τὴν γῆν ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς κατέστρωσεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ [BI]
17 καὶ νῦν ὑψωθήτω ἡ ἰσχύς σου κύριε ὃν τρόπον
εἶπας λέγων [BI]
18 κύριος μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός
ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας καὶ καθαρισμῷ οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον ἀποδιδοὺς
ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ἕως τρίτης καὶ τετάρτης [BI]
19 ἄφες τὴν ἁμαρτίαν τῷ λαῷ τούτῳ κατὰ τὸ
μέγα ἔλεός σου καθάπερ ἵλεως αὐτοῖς ἐγένου ἀπ' αἰγύπτου ἕως τοῦ νῦν [BI]
20 καὶ εἶπεν κύριος πρὸς μωυσῆν ἵλεως αὐτοῖς
εἰμι κατὰ τὸ ῥῆμά σου [BI]
21 ἀλλὰ ζῶ ἐγὼ καὶ ζῶν τὸ ὄνομά μου καὶ ἐμπλήσει
ἡ δόξα κυρίου πᾶσαν τὴν γῆν [BI]
22 ὅτι πάντες οἱ ἄνδρες οἱ ὁρῶντες τὴν δόξαν
μου καὶ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίησα ἐν αἰγύπτῳ καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ καὶ ἐπείρασάν με
τοῦτο δέκατον καὶ οὐκ εἰσήκουσάν μου τῆς φωνῆς [BI]
23 ἦ μὴν οὐκ ὄψονται τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τοῖς
πατράσιν αὐτῶν ἀλλ' ἢ τὰ τέκνα αὐτῶν ἅ ἐστιν μετ' ἐμοῦ ὧδε ὅσοι οὐκ οἴδασιν ἀγαθὸν
οὐδὲ κακόν πᾶς νεώτερος ἄπειρος τούτοις δώσω τὴν γῆν πάντες δὲ οἱ παροξύναντές
με οὐκ ὄψονται αὐτήν [BI]
24 ὁ δὲ παῖς μου χαλεβ ὅτι ἐγενήθη πνεῦμα ἕτερον
ἐν αὐτῷ καὶ ἐπηκολούθησέν μοι εἰσάξω αὐτὸν εἰς τὴν γῆν εἰς ἣν εἰσῆλθεν ἐκεῖ καὶ
τὸ σπέρμα αὐτοῦ κληρονομήσει αὐτήν
[BI]
25 ὁ δὲ αμαληκ καὶ ὁ χαναναῖος κατοικοῦσιν
ἐν τῇ κοιλάδι αὔριον ἐπιστράφητε ὑμεῖς καὶ ἀπάρατε εἰς τὴν ἔρημον ὁδὸν θάλασσαν
ἐρυθράν [BI]
26 καὶ εἶπεν κύριος πρὸς μωυσῆν καὶ ααρων
λέγων [BI]
27 ἕως τίνος τὴν συναγωγὴν τὴν πονηρὰν ταύτην
ἃ αὐτοὶ γογγύζουσιν ἐναντίον ἐμοῦ τὴν γόγγυσιν τῶν υἱῶν ισραηλ ἣν ἐγόγγυσαν περὶ
ὑμῶν ἀκήκοα [BI]
28 εἰπὸν αὐτοῖς ζῶ ἐγώ λέγει κύριος ἦ μὴν ὃν
τρόπον λελαλήκατε εἰς τὰ ὦτά μου οὕτως ποιήσω ὑμῖν [BI]
29 ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ πεσεῖται τὰ κῶλα ὑμῶν
καὶ πᾶσα ἡ ἐπισκοπὴ ὑμῶν καὶ οἱ κατηριθμημένοι ὑμῶν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω ὅσοι
ἐγόγγυσαν ἐπ' ἐμοί [BI]
30 εἰ ὑμεῖς εἰσελεύσεσθε εἰς τὴν γῆν ἐφ' ἣν
ἐξέτεινα τὴν χεῖρά μου κατασκηνῶσαι ὑμᾶς ἐπ' αὐτῆς ἀλλ' ἢ χαλεβ υἱὸς ιεφοννη καὶ
ἰησοῦς ὁ τοῦ ναυη
31 καὶ τὰ παιδία ἃ εἴπατε ἐν διαρπαγῇ ἔσεσθαι
εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν καὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν ἣν ὑμεῖς ἀπέστητε ἀπ' αὐτῆς
32 καὶ τὰ κῶλα ὑμῶν πεσεῖται ἐν τῇ ἐρήμῳ
ταύτῃ
33 οἱ δὲ υἱοὶ ὑμῶν ἔσονται νεμόμενοι ἐν τῇ
ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη καὶ ἀνοίσουσιν τὴν πορνείαν ὑμῶν ἕως ἂν ἀναλωθῇ τὰ κῶλα ὑμῶν
ἐν τῇ ἐρήμῳ [BI]
34 κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν ὅσας κατεσκέψασθε
τὴν γῆν τεσσαράκοντα ἡμέρας ἡμέραν τοῦ ἐνιαυτοῦ λήμψεσθε τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν
τεσσαράκοντα ἔτη καὶ γνώσεσθε τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς μου [BI]
35 ἐγὼ κύριος ἐλάλησα ἦ μὴν οὕτως ποιήσω τῇ
συναγωγῇ τῇ πονηρᾷ ταύτῃ τῇ ἐπισυνεσταμένῃ ἐπ' ἐμέ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ ἐξαναλωθήσονται
καὶ ἐκεῖ ἀποθανοῦνται
36 καὶ οἱ ἄνθρωποι οὓς ἀπέστειλεν μωυσῆς
κατασκέψασθαι τὴν γῆν καὶ παραγενηθέντες διεγόγγυσαν κατ' αὐτῆς πρὸς τὴν
συναγωγὴν ἐξενέγκαι ῥήματα πονηρὰ περὶ τῆς γῆς
37 καὶ ἀπέθανον οἱ ἄνθρωποι οἱ κατείπαντες
κατὰ τῆς γῆς πονηρὰ ἐν τῇ πληγῇ ἔναντι κυρίου
38 καὶ ἰησοῦς υἱὸς ναυη καὶ χαλεβ υἱὸς
ιεφοννη ἔζησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων τῶν πεπορευμένων κατασκέψασθαι τὴν γῆν
39 καὶ ἐλάλησεν μωυσῆς τὰ ῥήματα ταῦτα πρὸς
πάντας υἱοὺς ισραηλ καὶ ἐπένθησεν ὁ λαὸς σφόδρα
40 καὶ ὀρθρίσαντες τὸ πρωὶ ἀνέβησαν εἰς τὴν
κορυφὴν τοῦ ὄρους λέγοντες ἰδοὺ οἵδε ἡμεῖς ἀναβησόμεθα εἰς τὸν τόπον ὃν εἶπεν κύριος
ὅτι ἡμάρτομεν [BI]
41 καὶ εἶπεν μωυσῆς ἵνα τί ὑμεῖς παραβαίνετε
τὸ ῥῆμα κυρίου οὐκ εὔοδα ἔσται ὑμῖν
[BI]
42 μὴ ἀναβαίνετε οὐ γάρ ἐστιν κύριος μεθ' ὑμῶν
καὶ πεσεῖσθε πρὸ προσώπου τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν [BI]
43 ὅτι ὁ αμαληκ καὶ ὁ χαναναῖος ἐκεῖ ἔμπροσθεν
ὑμῶν καὶ πεσεῖσθε μαχαίρᾳ οὗ εἵνεκεν ἀπεστράφητε ἀπειθοῦντες κυρίῳ καὶ οὐκ ἔσται
κύριος ἐν ὑμῖν [BI]
44 καὶ διαβιασάμενοι ἀνέβησαν ἐπὶ τὴν
κορυφὴν τοῦ ὄρους ἡ δὲ κιβωτὸς τῆς διαθήκης κυρίου καὶ μωυσῆς οὐκ ἐκινήθησαν ἐκ
τῆς παρεμβολῆς [BI]
45 καὶ κατέβη ὁ αμαληκ καὶ ὁ χαναναῖος ὁ ἐγκαθήμενος
ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ καὶ ἐτρέψαντο αὐτοὺς καὶ κατέκοψαν αὐτοὺς ἕως ερμαν καὶ ἀπεστράφησαν
εἰς τὴν παρεμβολήν [BI]
9 Tão somente não vos afasteis do
Senhor. E não temais o povo desta terra, pois eles são alimento para nós! A
época de prosperidade afastou-se deles, porém o Senhor está entre nós. Não os
temais.
10 Então toda a congregação desejou
apedrejá-los, mas a glória do Senhor apareceu na nuvem, sobre o tabernáculo do
Testemunho, para todos os filhos de Israel.
11 E o Senhor disse a Moisés: Quanto
tempo mais este povo me provocará? e por quanto tempo eles se recusarão, ainda,
a acreditar-me, com todos os sinais que tenho feito entre eles?
12 Feri-los-ei com a morte;
destrui-los-ei e farei de ti e da casa de teu pai uma grande nação, muito maior
do que esta.
13 Entretanto, disse Moisés ao Senhor:
O Egito, então, deverá ouvir acerca disto. Pois fizeste subir este povo do meio
deles, com o teu poder.
14 Além disso, todos os moradores que
estão sobre esta terra já ouviram falar que tu és Senhor no meio deste povo;
que, ó Senhor, és visto por eles face a face e a tua nuvem descansa sobre eles;
e que vais adiante deles de dia numa coluna de nuvem, e de noite numa coluna de
fogo.
15 Se destruíres esta nação como a um
só homem, depois disso, todas as nações que ouviram do teu nome falarão,
dizendo:
16 Porquanto o Senhor não podia
introduzir este povo na terra que jurou dar-lhes, derrubou-os no deserto.
17 Mas agora, ó Senhor, deixa que a tua
força seja exaltada, conforme falaste, dizendo:
18 O Senhor é longânime, misericordioso
e verdadeiro, removendo transgressões, iniquidades e pecados. Ele não inocenta,
de maneira alguma, o culpado, visitando os pecados dos pais nos filhos até à
terceira e a quarta geração.
19 Perdoa este povo dos seus pecados,
de acordo com a tua grande misericórdia, assim como foste favorável para com
eles desde o Egito e até agora.
20 E o Senhor disse a Moisés: Serei
misericordioso com eles, segundo a tua palavra.
21 Entretanto, como eu vivo e o meu
nome vive, por esse motivo a glória do Senhor irá encher toda a terra.
22 Todos os homens que viram a minha
glória e os sinais que fiz no Egito e no deserto, os quais me tentaram esta
décima vez, não obedecendo a minha voz,
23 com certeza não irão ver a terra que
jurei dar a seus pais. Os seus filhos que estão aqui comigo, tantos quantos não
conhecem bem nem mal, todos os jovens inexperientes, para eles eu darei a
terra. Mas nenhum dos que me provocaram a verá.
24 Todavia, o meu servo Calebe, porquanto
havia nele outro espírito e seguiu após mim, irei trazê-lo para a terra na qual
adentrou, e a sua semente a herdará.
25 Mas eis que Amaleque e o cananeu
habitam no vale. Volta-te, amanhã, e parte para o deserto, pelo caminho do Mar
Vermelho.
26 E o Senhor falou a Moisés e a Arão,
dizendo:
27 Por quanto tempo, ainda, deverei
suportar esta congregação ímpia? Ouvi as suas murmurações contra mim, o
murmurar dos filhos de Israel, e o que eles têm falado a respeito de ti.
28 Dize-lhes: Como eu vivo, diz o
Senhor, certamente, conforme falastes aos meus ouvidos, assim farei convosco.
29 Vossos cadáveres cairão neste
deserto, e todos aqueles dentre vós que foram recenseados, os quais foram
contados a partir de vinte anos para cima, todos os que murmuraram contra mim,
30 não haverão de entrar na terra à
qual eu estendi a minha mão a fim de estabelecer-vos sobre ela, com exceção de
Calebe, filho de Jefoné, e de Josué, filho de Num.
31 Entretanto vossos pequeninos, dos
quais dissestes que seriam por presa, a estes introduzirei na terra; e eles
herdarão a terra a qual tendes rejeitado.
32 Todavia os vossos cadáveres cairão
neste deserto.
33 Vossos filhos serão alimentados no
deserto por quarenta anos, e eles carregarão a vossa fornicação até que os vossos
cadáveres sejam consumidos no deserto.
34 De acordo com o número de dias
durante os quais espiastes a terra, quarenta dias, um dia por um ano, devereis
carregar vossos pecados, por quarenta anos; e conhecereis a minha ira.
35 Eu, o Senhor, o tenho falado.
Certamente irei fazer assim com esta má congregação que se levantou,
juntamente, contra mim. Neste deserto eles serão totalmente consumidos, e nele
morrerão.
36 E os homens que Moisés enviara a
espiar a terra, os quais vieram e murmuraram contra ela perante a assembleia,
de modo a proferirem palavras ruins concernentes a terra,
37 os homens que fizeram relatórios
maus contra a terra, morreram de praga perante o Senhor.
38 Porém Josué, filho de Num, e Calebe
filho de Jefoné, ficaram com vida, daqueles homens que foram espiar a terra.
39 Moisés falou estas palavras a todos
os filhos de Israel, e o povo se entristeceu muito.
40 Então levantaram-se cedo, pela
manhã, e foram até o topo da montanha, dizendo: Eis que nós, os que aqui
estamos, subiremos até o lugar que o Senhor tem falado; porquanto pecamos.
41 Mas Moisés disse-lhes: Por que
transgredis a palavra do Senhor? Não sereis bem sucedidos.
42 Não subais, pois o Senhor não está
convosco, e caireis diante da face de vossos inimigos;
43 porquanto Amaleque e o cananeu estão
lá, diante de vós, e caireis à espada, porque tendes desobedecido a Deus e vos
desviastes, e o Senhor não estará no meio de vós.
44 Contudo, havendo forçado passagem, subiram ao topo da montanha. Mas a arca da aliança do Senhor e Moisés não saíram para fora do acampamento.
45 Então Amaleque e o cananeu que
habitavam naquela montanha desceram e os expulsaram, derrotando-os até Hormá; e
eles voltaram para o acampamento.
Nenhum comentário:
Postar um comentário